Sayfadaki görseller
PDF
ePub

οποίον είναι αληθώς και κυρίως πα- lioc est, secundum rem ipsam praesρων, ήγουν κατά το πράγμα, ο Ιησούς to adest Iesu Christus. Ηoc MysΧριστός. Τούτο το μυστήριον υπερέ- terium inter reliqua omnia unum χει όλα τα άλλα, και μάλλον των praecipue eminet, atque plus ceteris άλλων ωφελεί εις την σωτηρίαν την ad salutem consequendam nobis εδικών μας. Επειδή εις το μυστήριον confert. Νamque in eo gratiae τούτο πάσα χάρις και χρηστότης του benignitatisque Domini Iesu opes Κυρίου Ιησού φαινερώνεται εις τους universae fidelibus monstrantur exπιστούς και παριστάνεται, καθώς θέ- hibenturque, ut postea patebit. λει γένη γνώριμον κατωτέρω.

'Ερώτησις ρζ'.

QUÆSTIO CVII. Τι πρέπει να φυλάττεται εις το μυσ- Quid in hoc Mysterio observanτήριον τούτο;

dum? 'Απ. Πρώτον τούτο το μυστήριον - RESP. Primum, quod hoc Mys

· . ουδένας άλλος μπορεί να το κάμη, terium nemo homo, nisi legitime εις οποίαν χρείαν και αν τύχη, παρά creatus sacerdos, quantacunque urνα είναι ιερεύς νόμιμος. Δεύτερον gente necessitate, administrare posπρέπει, να προμηθεύω, να είναι θυσι- sit. Secundo providendum sacerαστήριον εκεί, όπου μέλλει να ιερουρ- doti, ut, quo loco sacrificium facγήση, ή αντιμίσιον, χωρίς του οποίου | turus est, altare att tapes saltem καθ' ουδένα τρόπον ημπορεί να προσ- mensalis consecratius ad manum φερη την αναίμακτον θυσίαν. Τρίτον sit, absque quo nullo modo integπρέπει, να προσέχη, να είναι η πρε- rum est, incruentum offere sacriftπoυμένη ύλη, ήγουν άρτος σίτινος | cium. Tertio curabit, ut in promtu ένζημος, όσον δυνατον καθαρός, και sit materia debita, sive panis ex οίνος άμικτος από κάθα λογής άλλο frugibus confectus, fermentatus et υγρόν, και ειλικρινής εις εαυτόν. Και quantum potest purns; et vinum εις την προσκομιδήν εγχείται και ύδωρ lhaud alio humore confusuam in προς πλήρωσιν της Γραφής (Ιωαν. seque purum et sincerum. Afunιθ'. λδ'.) της λεγούσης, ότι είς των ditur in actu ipso et aqua (calida) στρατιωτών λόγχη την πλευράν αυ- implende Scripturae, que dicit (Ιο. του ένυξε, και ευθύς εξήλθεν αίμα και xix. 34): quod quum unus quisύδωρ. Τέταρτον πρέπει, να έχη o piam militum hasta latus Christi ιερεύς τοιαύτην γνώμην εις τον και- hausisset: sanguis continuo et aqua ρον, όπου αγιάζει τα δώρα, πως αυτή profluxerit: Quarto eo temporis ή ουσία του άρτου και η ουσία του articulo, quo sacra munera conseοίνου μεταβάλλεται εις την ουσίαν crat sacerdos, ita omnino secum του αληθινού σώματος και αίματος statuere debet, quod substantia ipsa του Χριστού δια της ενεργείας του panis et vini in substantian veri αγίου Πνεύματος, ού την επίκλησιν corporis et sanguinis Christi opera κάμει την ώραν εκείνην, διανατεληώς Spiritus Sancti immutetur, cujus το μυστήριον τούτο, επευχόμενος και numen illo interium spatio inplorat λέγων: Κατάπεμψον το Πνεύμα σου his nimirum verbis, ut rite hoc ipse το άγιον εφ' ημάς και επί τα προκεί- perfeiat mysterium, exoptans: Deμενα δωρα ταύτα και ποίησον τον ιnitte o Deus de celo Spiritum μεν άρτον τούτον τίμιον σώμα του tuum Sanctum, super nos, et super Χριστού σου, το δε εν τω ποτηρίω proposita llecce dona, et panean τούτο τίμιον αίμα του Χριστού σου, hunc efice pretiosum corpus Chrisμεταβαλων τω Πνεύματί σου των αγίω. ti tni; idque, quod in calice hoc Μετά γαρ τα βήματα ταύτα ή μετου- inest, efice pretiosain sanguinem σίωσις παρευθύς γίνεται, και αλλήσει Christi tui, transformans ea per ο άρτος εις το αληθινόν σώμα του Spiritum tuam Sanctum. Quippe Χριστού, και ο οίνος εις το αληθινόν | pronunciatis hisce verbis, confestim αίμα. Απομένονται μόνον τα είδη Transsubstantiatio peragitur, mutaόπου φαίνουνται, και τούτο κατά την turque panis in verum corpus Chrisθείαν οικονομίαν. Πρώτον μεν, διά ti, vinum in verum ejusdem sanνα μην βλέπωμεν σώμα Χριστού, μα guinem; manentibus tantummodo να το πιστεύωμεν πως είναι, διά τα per divinam dispositionein specieλόγια που είπεν τούτό έστι το σώμα bus, quae visu percipiuntur. Priμου, και τούτο εστι το αίμα μου' πισ- mum ut ne ipsummet corpus Christi τεύοντες μάλλον είς τα λόγια και δύ- oculis nostris cernamns, sed fide ναμιν εκείνου, παρά εις ταϊς εδικαίς potius credaim is, id ipsum esse, μας αισθήσεις. Το οποίον προξενεί propter Christi ipsius verba: Hoc μακαρισμών της πίστεως μακάριοι est corpus menm; hoc est sanguis γάρ (Ιωαν. κ'. κθ'.) οι μη ιδόντες και meus ; plus videlicet fidei habentes πιστεύσαντες. Δεύτερον, διατί η φύ- verbis et potentiae illius quam nosσις ή ανθρωπίνη αποτρέπεται την tris ipsorum sensibus. Que res

Qnæ ώμην σαρκοφαγίαν, και επειδή έμελλε beatitudinis fidei nos compotes facit να πέρνη την ένωσιν του Χριστού με (Ιο. ΧΧ. 29): Νam beati illi, qui την μετάληψιν της σαρκός και αίματός credunt, etsi non riderunt. Secunτου, διά να μην την αποτρέπεται do, quoniam ab esu crude carnis

[ocr errors]

βδελυττόμενος ο άνθρωπος ώκονό- humana abhorret natura, et tamen μησεν η πρόνοια του θεού, και δίδως in hoc mysterio per participationem την σάρκα την ιδίαν και το αίμα του carnis et sanguinis Christi arctissiεις βρώσιν και πόσιν τους πιστούς, mam cum illo conjunctionem homo υποκάτω εις το ένδυμα του άρτου και Christianus initrus erat. Ut ne του οίνου. Περί τούτου ο Γρηγόριος igitur participationen istam idean Νύσσης και ο ιερός Δαμασκηνός εις abominaretur et respueret: familπλάτος διαλέγονται. Η δε κοινωνία | iari rem ratione divina temperavit του μυστηρίου τούτου πρέπει να γίνε- providentia, propriamque carnem ται και κατά τα δύο είδη του άρτου et sanguinem suum fidelibus in ciκαι του οίνου, τόσον από τους πνευ- bun potumque sul panis et vini inματικούς, όσον και από τους κοσμι- volucris tradidit. Qua de re fusiκούς επειδή ο Χριστός, δεν εκβά- us uberiusque disserunt Gregorius ζωντας καν ένα, ούτω προσέταξε Nyssenus et S. Damascenus. Cete(Ιωαν. ς'. νγ'.) λέγων· αμήν αμήν rum communio mysterii hujus seλέγω υμίν, εαν μη φάγητε την σάρκα cundum utramque speciem, panis του υιού του ανθρώπου και πίητε αυ- videlicet et vini, tam ab ecclesiasτου το αίμα, ουκ έχετε ζωήν αιώνιον ticis quam secularibus hominibus εν εαυτοίς. Ο τρώγων μου την σάρ- omnino fieri debet. Ita enim Chrisκα και πίνων μου το αίμα, εν εμοί tus sine ulla cujusquam exclusione μένει, κάγώ εν αυτώ. Διατί και οι precepit (Io. vi. 53): “Amen, amen, άγιοι Απόστολοι κατά τον τρόπον, dico τobis, nisi manducaveritis carόπου το έπαραλάβασιν από τον Χρισ- nem filii hominis et biberitis sanτον, ούτω και το έπαραδίδασιν είς κοι- guinem illius, non habebitis vitam νωνίαν κοσμικών τε και ιερωμένων, eternam in vobis. Qui carnem και εις τα δύο είδη καθως (ά. Κορ. mean edit et sanguinem mem ια. κβ'.) γράφει προς Κορινθίους ο bibit, is in me manet et ego in illo? Παύλος ο Απόστολος λέγων· εγώ Quare ad eundem etiam modum γαρ παρέλαβον από του Κυρίου, ο prout a Claristo acceperant, ita aliis και παρέδωκα υμίν, ότι ο Κύριος Ιη- lioc mysterium sancti Apostoli perσούς Χριστός εν τη νυκτί ή παρεδί- agendum tradiderunt; equali nimiδοτο έλαβεν άρτον, και ευχαριστήσας rum tum secularium tum religiosoέκλασε και είπε: λάβετε, φάγετε, τού- rum usu, et utraque specie. Quemτο μου έστι το σώμα το υπέρ υμών admodum Corinthiis scribit Ρaulus κλώμενον τούτο ποιείτε εις την εμήν Apostolas (1 Cor. xi. 22): “Νamque ανάμνησιν. Ωσαύτως και το ποτή- ego a Domino accepi, quod et tra

[ocr errors]
[ocr errors]

ριον μετά το δειπνήσαι, λέγων" του- didi vobis: quod Dominus Iesus ea το το ποτήριον ή καινη διαθήκη εσ- nocte, qua traditus est, accepit paτιν εν τω εμώ αίματι τούτο ποιείτε, neum, et actis gratiis fregit dixitque: οσάκις αν πίνητε, εις την εμήν ανάμ- accipite, edite. Hoc meum est corνησιν. Την τιμήν, όπου πρέπει να pus, quod provobis frangitur. Ηoc δίδης εις τα φρικτά ταύτα μυστήρια, facite in mei recordationem. Similπρέπει να είναι τοιαύτη, ως εκείνη, iter et poculum, postquam cenavόπου δίδεται του ιδίου Χριστού (ως erant, dicens: How poculum Novum ανωτέρω είρηται) ώστε καθώς δι' Testamentum est, in meo sanguine. εκείνον είπεν ο Πέτρος εκ στόματος Hoc facite, quotiescunque biberitis πάντων των Αποστόλων (Ματθ. ις'. in mei recordationem. Porro honor, ις'.): συ ει ο Χριστός, ο υιός του quein tremendis hisce Mysteriis exθεού, του ζώντος τέτοιας λογής | hibere convenit, par illi similisque να λέγωμεν και ημείς, λατρεύοντες esse debet, qui Christo ipsi labetur καθ' ένας πιστεύω, Κύριε, και όμο- (sicut supra dictum est. Quest. λογώ, ότι συ ει αληθώς ο Χριστός, LVΙ.); ut quemadmodum de eo ο υιός του Θεού, του ζώντος, ο ελ- Petrus ore ac nomine reliquorum θών εις τον κόσμον αμαρτωλούς Apostolorum dixit (Μatt. xvi. 16): σωσαι, ών πρώτος είμι εγώ. Ακόμι | Tu es Christus filius Dei viventis ; το μυστήριον τούτο προσφέρεται θυ- consiumili et nos ratione quisque ilσία υπέρ πάντων των ορθοδόξων Iam Sancte venerantes dicamus : χριστιανών ζώντων τε και κεκοιμη- “Credo Domine ac confteor, revera μένων επ' ελπίδι αναστάσεως ζωής esse Christum filium Dei viventis, αιωνίου: η οποία θυσία δεν θέλει qui in mundum venisti, ut salvos τελειώσεις έως της τελευταίας κρίσε- faceres peccatores, quorum ego pri

Οι καρποί του μυστηρίου τού- mus sum. Offertur etiain sacrificii του είναι τούτοι: πρώτον η ανάμ- vicem hoc mysterium pro orthodoxνησις του αναμαρτήτου πάθους και is Christianis omnibus viventibus του θανάτου του Χριστού κατά το pariter et in spe resurrectionis vitae (ά. Κορ. ια. κέ.) ειρημένον· οσάκις eterne consopitis. Quod sacrificiγαρ αν εσθίητε τον άρτον τούτον, um usque ad supremium, orbis die και το ποτήριον τούτο πίνητε, τον non intermittetur. Fructus hujus θάνατον του Κυρίου καταγγέλλετε, mysterii hi fere sunt. Ρrimum reάχρις ού αν έλθη. Το δεύτερον cordatio supplicii, quo ob nullam

, κέρδος όπου μέν δίδη είναι, διατί το plane noxiam suam afectus fuit, et μυστήριον τούτο γίνεται ελασμός και mortis Christi, quemadmodum dici

ως.

καλοσύνημα προς τον Θεόν δια τας | tur(1 Cor. xi. 26): “Quotiescunque αμαρτίας ημών, είτε ζωντων είτε και enim comederitis panem hunc et αποθαμένων" δια τούτο ουδεμία των biberitis hoc poculum, mortem αγιων λειτουργιών γίνεται, όπου να | Domini annunciabitis, donec veueμην γένoιεν εις αυτήν ικεσίας και rit. Secundum, quod affert comδεήσεις προς τον Θεόν υπέρ των moduin, hoc est, quod hoc mysteriημετέρων αμαρτημάτων. Το τρίτον um est propitiatio reconciliatioque διάφορον είναι, όπου όποιος Χρισ- apud Deum pro peccatis nostris, τιανός ευρίσκεται παρών συχνά εις sive viventium sive mortuorum ; την θυσίαν ταύτην και να κοινωνα unde nulla etiam sacrarum Liturgiτου μυστηρίου τούτου, ελευθερώνεται arum celebratur, in qua non fant δι' αυτού από κάθα πειρασμόν και supplicationes deprecationesque ad κίνδυνον του διαβόλου διατί δεν Deum pro peccatis nostris. Terαποτολμά ο εχθρός της ψυχής, να | tium, quod Christianus quisque, qui βλάψη εκείνον, όπου ηξεύρει πως crebro huic sacrificio interest de έχει τον Χριστον μένοντα εν αυτώ. eoque participat, per illud eximitur Η ετοιμασία προς την μετάληψιν quibusvis tentationibus et objectis των φρικτών μυστηρίων πρέπει να α Diabolo periculis. Nilhil enim γίνεται κατά την τάξιν της εκκλη- iste animae nostre hostis nocere illi σίας ημών της ορθοδόξου ήγουν audet, quem Christum in sese maμε καθαράν εξομολόγησιν, νηστείαν nentem habere animadvertit. Deniτε και κατάνυξιν και διαλλαγήν τε- que preparatio hominis ad tremenλείαν με όλους, και με άλλα τούτοις da hecce mysteria percipienda seόμοια.

cundum præscriptum ordinem orthodoxæ nostræ Ecclesiæ fieri debet. Nimirum per sinceram peccatorum confessionem, per jejunia cordisque compunctionem atque perfectam cum omnibus reconciliationem aliaque his consimilia.

'Ερώτησις ρή.

QUÆSTIO CVIII. Ποίον είναι το τέταρτον μυστή- Quodnam quartum est mysteριον;

rium? 'Απ. Η ιερωσύνη, η οποία είναι Resp. Sacerdotium, quod duum δύο λογιών, άλλη πνευματική και / est generam, alteruin spirituale,

« ÖncekiDevam »