Sayfadaki görseller
PDF
ePub

Ι. (6632 -1124) iunio ind. ΙΙ.

Imperator Ioannes Comnenus probat papae Callisti 11. consilium ecclesiarum

uniendarum.

τον

πάπαν.

Ιωάννης εν Χριστώ τω θεώ Εις τον άγιώταπιστος βασιλεύς πορφυρογέννητος, άναξ όψηλός, κραταιος, αύγουστος και αυτοκράτωρ Ρωμαίων, ο Κομνηνός.

ο + Το παρά της σής μακαριότητος, άγιώτατε πάπα, διά της αποσταλείσης τη βασιλεία μου τιμιωτάτης γραφής σου περί της των εκκλησιών ενώσεως δηλωθέν τη των πραγμάτων αληθεία καθέστηκε σύνδρομον και της εμβριθείας και του μεγέθους της Ιεράς σου φρονήσεως όντως επάξιον· τί γαρ άλλο της αληθούς της εκκλησίας ενώσεως προσήκει τους χριστιανούς υμάς προτιμάν; ή τίνι πλέον ετέρω πράγματι θεραπεύειν τον της ειρήνης δοτήρα Χριστόν, δς και μέχρι της ημετέρας έσχατιάς εαυτόν φιλανθρώπως έκένωσεν, ένα καταλλάξη τα διεστώτα και την εκπεσούσαν της μακαρίας διαγωγής των ανθρώπων φύσιν επαναγάγη προς το πρώτον αξίωμα, και τω επουρανίω ταύτην προσαγάγη θεώς τούτο το της ειρήνης χρήμα και θεώ προσφιλές και ανθρώποις ταϊς θείαις εντολαϊς επομένους αξιοζήλωτον, ει δε και η ση μακαριότης όλον τον οικείον σκοπόν υπέρ της τοιαύτης ενώσεως και πάλαι και νυν κατεβάλετο, κατάλληλον τούτο πάντως αυτή το μεν γαρ μίαν είναι την εκκλησίαν, ήν ο σωτήρ το οικείο εξηγοράσατο αίματι, ουδενί των τα της θείας γραφής μεμυημένων όλως ήγνόηται το δε πολλάκις σπουδάζειν τον της πονηρίας γεννήτορα και τους υπηρετούντας τα εκείνου θελήματι την τοιαύτης της εκκλησίας ομόνοιαν διαιρείν και την ταύτης αδιάλυτον ένωσιν πονηροίς επινοήμασι διαλύειν, και τούτο πάντως ακόλουθον τοίς του πονηρού μηχανήμασιν· αλλ' ή του σωτήρος αήττητος δύναμις εν τη πέτρα της πίστεως διά των αποστόλων ταύτην οικοδομήσασα και πάλιν και πολλάκις τας του πονηρού μεθοδείας διαλύσαι δεδύνηται, και τους επιχειρούντας τον θείον εκείνου χιτώνα διαρρηγνύειν είκότως συντρίψει και αφανίσει τα τούτων βουλεύματα. τούτο το της σής αγιότητος επαινετόν και θείον όντως σπούδασμά τε και βούλευμα και η βασιλεία ημών αποδεχομένη και σεβάσματος άξιον κρίνουσα προς την παρούσαν απείδε γραφήν παρεδήλωσε μεν γάρ τον περί τούτου σκοπόν και τοίς τιμιωτάτοις ανδράσι της σής αγιότητος, αλλά και διά της παρούσης γραφής διασημαίνει το πράγμα τη ση θειότητι, τον δε τρόπον της αποδοχής σαφέστερον επιγνώς διά του αποσταλέντος αυτόθι μεγαλεπιφανεστάτου και πιστοτάτου ανθρώπου της ημετέρας ευσεβούς γαληνότητος. το της μέχρι του νυν βραδυτητος του αντιγράμματος αίτιον πολλαχόθεν επιγνωσθεν τη πανιέρω συνέσει της σής ευκλεεστάτης μακαριότητος, ως του ημετέρου κατά των εν τη Ανατολή εχθρών μακρυσμού καταδήλου γεγονότος και αυτούς τους χριστιανικωτάτοις Λατίνοις τοις εκείσε, βραχέων ρημάτων δηλωτικών εκ της βασιλείας ημών δεηθήσεται. ερρώσθω εν κυρίω η ση αγιότης, και της ημετέρας υπερευχέσθω ζωής. απεστάλησαν τη αγιωσύνη σου εξάμιτα μεγαλόγραμμα μεγάλα δώδεκα, κοινά εξάμιτα μεγάλα δώδεκα, κατασφίκτουρα κοινά εικοσιτέσσαρα, έσωφόρια κοινά μεγάλα τέσσαρα και τέσσαρα κοντάσημα δύο, το εν οξύ και το έτερον κοινών και διρρόδινα τέσσαρα.

+ Μηνί ιουνιω ινδ. β' .

+ Απελύθη μηνί ιουνίω ινδ. β' από της θεοφυλάκτου πόλεως t.

† Quod a tua beatitudine, sanctissime papa, per missam imperio meo preciosissimam scripturam tuam declaratum est, rerum ueritati constitit concurrens et gravitate et magnitudine tuę sacrę prudentie uere predignum. Quid enim aliud uera ecclesię unitate conuenit nos

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

christianos maioris precii facere uel qua plus alia re seruire pacis datori Christo, qui usque ad nostram infirmitatem pie se ipsum exinaniuit, ut reconciliaret distantia lapsamque de beata conuersatione hominum naturam reduceret ad propriam dignitatem et supercelesti eam adduceret deo? Hę pacis diuitię et deo dilecte et hominibus diuinis mandatis obsequentibus digne zelande. Si uero et tua beatitudo totam suam intentionem pro huiusmodi unitate et pridem et nunc stabiliuit, conueniens omnino ei. Vnam enim esse ecclesiam, quam saluator sanguine proprio redemit, nulli eorum, qui diuinam scripturam docti sunt, omnino ignotum est. Sepe uero satagere malignitatis genitorem et ministrantes illius uoluntati huiusmodi ecclesię concordiam separare et ipsius indissolubilem unitatem malignis excogitationibus dissoluere, et hoc omnino consequens est maligni machinationibus. Verum saluatoris inuicta uirtus, que in petra fidei per apostolos hanc edificauit, et rursus et sepius maligni argumenta dissoluere potuit, et conantes diuinam illam tunicam discerpere conuenienter conteret atque destruet horum consilia. Hoc tue sanctitatis laudabile diuinumque uere studium atque consilium imperium quoque nostrum gratum habens et ueneratione dignum iudicans ad presentem respexit scripturam. Declarauit quidem enim super hoc intentionem suam et preciosissimis uiris tuę sanctitatis. Sed et per presentes scripturas significat rem tuę diuinitati. Modum uero acceptionis certius agnosces per missum illuc illustrissimum et fidelissimum hominem nostrę pię mansuetudinis. Nunc usque tarditatis rescripti causa nota sacerrimę prudentię tuę famosissimę beatitudinis ceu nostra dilatione contra eos, qui in oriente sunt, inimicos manifesta facta est etiam christianissimis latinis, qui ibi sunt, breuibus uerbis declaratoriis imperio nostro indigebit. Ualeat in domino tua sanctitas, et pro nostra oret uita. Missa sunt sanctitati tue examita megalogramma magna duodecim, communia magna examita duodecim, katasphictura communia XXIIII, esophoria communia magna IIII, tessarakonta duo, unum oxy et alterum XOLVOV, et dirrodina tessara. *)

Haec epistola et sequentes duae scriptae sunt in membrana violacea litteris aureis maioribus. Versio latina sequitur textum graocum.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

ΙΙ. (6634-1126) aprili ind. IV. Imperator Ioannes Comnenus ad papam. Honorium II. de unione ecclesiarum. Ιωάννης εν Χριστώ τω θεω Εις τον αγιώταπιστος και βασιλεύς πορφυρο- ,

τον πάπαν. γέννητος, άναξ υψηλός, κρα- Ad sanctissimum ταιος, αύγουστος και αυτος. papa m. κρατιω ρ Ρωμαίων και Κομνηνός. Ioannes in Christo deo fidelis rex porfyrogenitus, sublimis, celsus, fortis, a ugustus et imperator Romanorum.

i + Δύο ταύτα διηρημένα πράγματα περί πάσαν την καθ' ημάς πολιτείαν ο λόγος εγνώρισεν, ώ σεβασμιώτατε άνθρωπε και τη θεω οικειότατε, και το μέν αυτών ή πνευματική εξουσία εστίν, ήτις υπό του μεγάλου και πρώτου της οικουμένης αρχιερέως, του ειρηνικού βασιλέως Χριστού, τοίς ιερούς αυτού μαθηταίς και αποστόλους εδόθη δώρον εξαίρετον, δι' ου και τον δεσμών και την λύσιν των πεπραγμένονί τοις πάσιν ανθρώποις οι υπηρέται του λόγου κατ' εξουσίαν ενήργουν ακολούθως τη θείω βουλήματι το δ' έτερον η κοσμική και σωματική εξουσία εστί νόμω θεία και διατάγματι το κύρος έχουσα και αυτή, καθ' όν λόγον και ο τών όλων δεσπότης αποδοθήναι τα καίσαρος επέτρεψε καισαρι. ταύτα τα δύο συνεκτικά της καθ' ημάς ζωής πράγματα διηρημένα μεν εισί και διάφορα, καθώς είρηται, ενούμενα δε και συναρμοζόμενα λυσιτελέστερα γίνεται, θατέρου τω ετέρω προσβοηθούντος και αναπληρούντος εκατέρου το τού' ετέρου υστέρημα. εντεύθεν τινές και το εν ευαγγελία παρά του κορυφαιοτάτου των μαθητών περί των δύο μαχαιρών ειρημένον, ας έκανάς τυγχάνειν 'αντέφη και σωτήρ, πρός τάς δύο ταύτας αρχάς εξελάβοντο, άτε των καθ' ημάς πραγμάτων δεομένων ομοίως αμφοίν των εξουσιών. όσο τοίνον διά της Ενώσεως αμφοτέρων μέγα τι προς την ανθρωπίνην ζωήν αγαθόν ο λόγος συνάγει πληρούμενον, τοσούτω και το διαιρείσθαι ταυτί τα συστατικά της ημετέρας ζωής μέγα τι κακον αποτελεί και ολέθριον. ή δε ση μακαριότης ορθώς επιστατούσα τοις πράγμασι είκότως σπουδάζει συνάπτειν εκάτερα, καθώς τούτο

.

και διά των φρονιμωτάτων αποκρισιαρίων της σης αγιότητος καθαρώς έγνωρίσαμεν, οίς την εξουσίας των περί της, μέσων ημών γνησιωτάτης Ενώσεως συμφωνιών ελευθέρως ανέθετο και διά της τοιαύτης έπαινουμένης αρχής το πάν συνεπλήρωσεν, έπει γούν και η ημετέρα ευσέβεια κατ' ίχνος επομένη τη ση αγιότητι τα παρ' εαυτής συνεισήνεγκεν εις έκπλήρωσιν του τοιούτου σωτηρίου σπουδάσματος, καθώς και διά των σων φρονιμωτάτων μαθήση πρέσβεων και διά των συν αυτούς αποσταλέντων επιφανών ανδρών έκ του κράτους ημών, λείπεται άρα και το την σην υψηλοτάτην μακαριότητα την καταρξαμένην του τοιούτου επιχειρήματος και το επισφράγισμα θέσθαι τη ενάρξει κατάλληλον. ει δε και σωματικώς ημάς ενωθήναι και προς την των εκκλησιών ένωσιν ως δυνατόν συμπονήσαι και αποτελέσαι ταύτης και της ειρήνης βραβευτής ευδοκήσειεν, είη αν και τούτο της θείας φιλανθρωπίας μέγιστον ευεργέτημα. ερρώσθω κατά ψυχήν τε και σώμα ή σή τιμιότης, και της ημετέρας ευσεβείας υπερευχέσθω θερμότερον. * Μηνί απριλλίω ινδ, δ' t.

[ocr errors]
[ocr errors]

* Απελύθη από της θεοφυλάκτου πόλεως μηνί απριλλίω ένδ. δ' t.

+ Duas istas diuisas res circa omnem nostram conuersationem ratio nouit, 'o uenerabilissime homo deoque familiarissime. Et học quidem earum spiritualis potestas est, quę a magno et primo mundi pontifice, pacifico rege Christo, sacris eius discipulis et apostolis data est donum precipuum, per quod et uinculum et solutionem gestorum omnibus hominibus ministri sermonis secundum potestatem operabantur consequenter diuinę uoluntati. Altera uero mundana corporalisque potestas lege diuina ac dispositione auctoritatem habens etiam ipsa, secundum quam rationem et omnium dominus reddi, que sunt cesaris, iussit cęsari. Hę duę copulatiuę nostrę uitę res divise quidem sunt ac diuersę, sicut predictum est, unitę. uero atque connexę commodiores fiunt, altero alterum adiuuante et supplente utroque alterius defectum. Hinc quidam et quod in euangelio a summo discipulorum de duobus gladiis dictum est, quos satis esse dixit saluator, ad hos duos principatus assumpsere, quasi nostris rebus indigentibus pariter ambabus potestatibus. Quanto ergo per unionem ambarum magnum quid

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
« ÖncekiDevam »