Sayfadaki görseller
PDF
ePub
[ocr errors]

διαθέσεως και ευχών αίτησιν. επεί απεστάλησαν παρά της σης μεγαλειότητος. προς την βασιλείαν μου αποκρισιάριος της θεαρέστου τάξεως των μινόρων και τε αδελφός Ιερώνυμος Ντέσκουλο, ο αδελφός Μποναγράτζια Ντεσάντε Ιωάννε ιν Περσετζέτο και ο αδελφός Μποναβεντούρας Ντεμουζέλο, και διεκομίσαντο γράμμα της σης μεγάλης αγιωσύνης, εν ώ συν άλλοις και περί της ομολογίας της πίστεως, ήν διδάσκει και ομολογεί και κηρύττει η αγία εκκλησία της Ρώμης, διελαμβάνετο, και έδει εν τούτοις μάλλον απόκρισιν ημάς δεόντως ποιήσασθαι, ιδού τούτο ποιεί η βασιλεία μου. έχει δε ή ομολογία της πίστεως, επί λέξεως ούτως πιστεύομεν την αγίαν τριάδα, τον πατέρα και τον υιόν και το πνεύμα το άγιον, ένα θεόν παντοδύναμον, όλην τε έν τριάδι την θεότητα ομοφυά και συναΐδιον και συμπαντοδύναμον, ενός θελήματος, εξουσίας και μεγαλειότητος, δημιουργών πάντων των δημιουργημάτων, αφ' ου πάντα, εν ώ πάντα, δι' ου πάντα τα εν τω ουρανό και εν τη γη ορατά και αόρατα, τα σωματικά και πνευματικά πιστεύομεν έκαστον έν τη τριάδι πρόσωπον ένα αληθινόν θεόν πλήρη και τέλειον: πιστεύομεν αυτόν τον υιόν του θεού, τον λόγον του θεού αιδίως γεννηθέντα εκ του πατρός, ομοούσιον, ομοπαντοδύναμον και ίσον κατά πάντα τη πατρί εν τη θεότητι, χρονικώς γεννηθέντα εκ πνεύματος αγίου και Μαρίας της αειπαρθένου μετά ψυχής λογικής, δύο έχοντα γεννήσεις, μίαν εκ πατρός αίδιον, άλλην εκ μητρός χρονικήν, θεόν αληθινόν και άνθρωπον αληθινόν, ίδιον εν εκάστη φύσει και τέλειον, ουχ υιοθετον, ου φανταστικών, αλλ' ένα και μόνον υιόν θεού εν δυσί και εκ δύο, θεία και ανθρωπίνη, φύσεσιν ενός προσώπου ενότητι, απαθή και αθάνατον τη θεότητι, αλλ' εν τη ανθρωπότητι υπέρ ημών και της ημετέρας σωτηρίας παθόντα αληθεί σαρκός πάθει, θανόντα και ταφέντα και κατελθόντα εν κατωτάτω και την τρίτη ημέρα αναστάντα εκ των νεκρών αληθεί σαρκός αναστάσει, μεθ' ημέρας τεσσαράκοντα μετά την ανάστασιν συν τη σαρκι, ή ανέστη, και ψυχή ανελθόντα εις τον ουρανόν, καθεζόμενον εκ δεξιών του πατρός και πάλιν ερχόμενον κρίναι ζώντας και νεκρούς και αποδώσοντα εκάστη κατά τα έργα αυτού, είτε αγαθά έσονται, είτε κακά πιστεύομεν δε και το πνεύμα το άγιον πλήρη και τέλειον θεόν, αληθή θεόν εκ πατρός υιού τε εκπορευόμενον, ίσον και ομοούσιον και συμπαντοδύναμον και συναΐδιον κα

[ocr errors]

τα πάντα τη πατρί και το υίω' πιστεύομεν ταύτην την αγίαν τριάδα ου τρείς θεούς, αλλ' ένα θεόν παντοδύναμον, αίδιον, αόρατον, αναλλοίωτον πιστεύομεν αγίαν, καθολικήν και αποστολικήν μίαν είναι αληθινήν εκκλησίαν, εν ή εν δίδοται άγιον βάπτισμα και αληθής πασών άφεσις αμαρτιών πιστεύομεν δε και αληθή ανάστασιν τήσδε της σαρκός, ήν νυν φέρομεν, και ζωήν αίδιον" πιστεύομεν δε της νέας και της παλαιάς διαθήκης, του νόμου και των προφητών και των αποστόλων ένα αρχηγών είναι θεόν και κύριον παντοδύναμον: αύτη εστίν η αληθής πίστης και καθολική, και ταύτην επί τοις ρηθείσι κεφαλαίοις κρατεί και κηρύττει η ιερά και αγία, της Ρώμης εκκλησία αλλά διά τινας διαφόρους πλάνας παρά τινων μεν εξ αγνοίας, παρά τινων δε εκ κακίας εισαχθείσας λέγει και κηρύττει τους μετά το βάπτισμα εις αμαρτίας ολισθαίνοντας μη αναβαπτίζεσθαι, αλλά δι' αληθούς μετανοίας των ιδίων δύνασθαι λαμβάνειν συμπάθειαν αμαρτιών, εάν δε οι αληθώς μετανοούντες εν αγάπη αποχωρήσωσι προ του αξίοις καρπούς μετανοίας περί των πλημμεληθέντων το έκαναν ποιήσαι ή των αμαρτηθέντων, τούτων τας ψυχάς ποιναΐς πουργατορίου ήτοι καθαρτηρίου, καθώς ο αδελφός Ιωάννης ημίν διεσάφησε, μετά θάνατον καθαρίζεσθαι, προς δε το τάς ποινάς ταύτας ανακουφίζεσθαι ωφελεί αυτούς των ζώντων πιστών η συγκρότησις, λειτουργιών λέγω ιεροτελεστίαι, προσευχαι και ελεημοσύναι και άλλα ευσεβείας έργα τα παρά των πιστών υπέρ άλλων πιστών γίνεσθαι είθισμένα κατά την της εκκλησίας αποκατάστασιν τούτων δε τάς ψυχάς των μετά το ιερόν βάπτισμα λαβείν εις μηδένα αμαρτίας μώμον επιδραμόντων κακείνας τας μετά το εφελκύσαι αμαρτίας μώμον, αν ή εν τοις οικείους μένουσαι σώμασιν ή μετά την τούτων απέκδυσιν, ως ανωτέρω είρηται, καθαρισθήσονται, εις τον ουρανόν αυτίκα παραδέχεσθαι, εκείνων δε τας ψυχάς των έν θανασίμω αμαρτία ή μετά μόνης της προπατορικής αποχωρησάντων παραυτίκα εις τον άδην καταβαίνειν, ποιναϊς ανίσοις τιμωρηθησομένας. ταύτα η αγία εκκλησία της Ρώμης πιστεύει και στερρώς βεβαιοί, και ότι εν τη ημέρα της κρίσεως πάντες άνθρωποι προ του βήματος του Χριστού μετά των ιδίων σωμάτων φανήσονται, αποδώσοντες περί των οικείων πράξεων λόγον. κρατεί δε και διδάσκει αύτη ή της Ρώμης εκκλησία επτά είναι εκκλησιαστικά μυστήρια, έν λέγω το βάπτισμα, περί ου είρηται άνω, άλλο εστί μυστήριον βεβαιώσεως, και δια της επιθέσεως των χειρών οι επίσκοποι φέρoυσι, χρίοντες τους αναγεννωμένους, άλλο έστιν ή μετάνοια, άλλο εστίν η ευχαριστία, άλλο μυστήριον της ιερατικής χειροτονίας, άλλο εστί το του γάμου, άλλο το έσχατον χρίσμα, και κατά την διδασκαλίας [του αγίου Ιακώβου] τούς ασθενέσιν αποδίδοται. το ιερούργημα της ευχαριστίας εξ αζύμου εκτελεί η τοιαύτη της Ρώμης έκκλησία, κρατούσα και διδάσκουσα, ότι εν αυτή τη ιεροτελεστία ο άρτος αληθώς μετουσιούται είς σώμα και ο οίνος εις αίμα του κυρίου Ιησού Χριστού. περί του γάμου δε κρατεί, ότι ούτε είς ανήρ πολλές γυναίκας ομού, ούτε μία γυνή παραχωρείται ομού έχειν πολλούς άνδρας, διαλυθέντος δε του γάμου από θανάτου θατέρου των ομοζύγων, δευτέρους και τρίτους εντεύθεν γάμους θεμιτούς είναι λέγει, ει εμποδισμός κανονικός εξ αιτίας τινός ου προσίσταται. αυτή ώσαύτως ή ιερά και αγία της Ρώμης εκκλησία άκρον και τέλειον πρωτείον και αρχήν επί πάσαν την καθολικήν εκκλησίαν κατέχει, ήν εν αυτή απ' αυτού του κυρίου εν τω μακαρίω Πέτρα τω των αποστόλων άρχοντι ή τη κορυφή, ου και της Ρώμης αρχιερεύς έστι διάδοχος, μετά πλήρους εξουσίας παραδέξασθαι αληθώς και ταπεινώς αναγνωρίζει, και καθώς παρά τας άλλας κρατείται της πίστεως την αλήθειαν διεκδικείν, ούτω και εάν τινες περί της πίστεως αναφύωνται συζητήσεις, τη ταύτης χρεών κρίσει διορίζεσθαι, εις ταύτην δύναται και βαρυνόμενος έκαστος έν πράγμασι τοίς εις την αυλήν την εκκλησιαστικήν ανήκουσιν εγκαλείν, και εν πάσαις ταις αιτίαις ταϊς προς δοκιμασίαν εκκλησιαστικήν αφορώσαις προς ταύτης δύναται τις ανατρέχειν την κρίσιν, και ταύτη πάσαι αι εκκλησίαι υπόκεινται, και τούτων οι αρχιερείς υπακοήν και αιδώ ταύτη οφείλουσι. προς ταύτην ούτω το της εξουσίας πλήρωμα συνίσταται, ότι τας ετέρας εκκλησίας και τας πατριαρχικάς εξαιρέτως εν διαφόρους προνομίοις αύτη ή της Ρώμης εκκλησία τετίμηκε, του ιδίου πλήν πρεσβείου το μεν εν ταις γενικαίς συνόδους, το δε και έν τισιν άλλαις αεί σωζομένου. την ανωτέρω γραφείσαν της πίστεως αλήθειαν, καθώς πληρεστάτως ανέγνωσται και πιστώς εκτέθειται, αληθή, αγίαν, καθολικής και ορθόδοξον πίστιν ταύτην είναι γινώσκομεν και αποδεχόμεθα, και καρδία και στόματι ομολογούμεν, ότι ταύτην αληθώς κρατεί και πιστώς διδάσκει και κηρύττει η ιερά και αγία της Ρώμης εκκλησία, και αδιαφθόρως φυλάξαι την τοιαύτην ομολογίαν και εν αυτή παντί καιρώ διαμείναι και ουδέ τινί ποτε καιρω απ' αυτής αναχωρήσαι τινί τρόπω ή παροδεύσαι ή διχονοήσαι υπισχνούμεθα, τό τε πρωτείον της τοιαύτης αγίας εκκλησίας της Ρώμης, καθώς εν τω προρρηθέντι ειρμώ περιέχεται, προς την της τοιαύτης αγίας εκκλησίας υπακοήν αυτοπροαιρέτως ερχόμενοι, ομολογούμεν και αναγνωρίζομεν και αποδεχόμεθα και εκουσίως υποδεχόμεθα. ομολογούντες δε ταύτα και στέργοντες και αποδεχόμενοι και υπισχνούμενοι παραφυλάξαι, ως προείρηται, αξιούμέν σου την μεγαλειότητα, ένα η ημετέρα εκκλησία λέγη το άγιον σύμβολον, ως έλεγε τούτο προ του σχίσματος και μέχρι της σήμερον, και ένα εμμένωμεν και τοίς ημετέροις εθίμοις, οίς εχρώμεθα και προ του σχίσματος, άτινα έθιμα ουκ εισί κατά της προγεγραμμένης πίστεως, ούτε κατά των θείων εντολών, ούτε κατά της παλαιάς και νέας διαθήκης, ούτε κατά της διδαχής των αγίων και οικουμενικών συνόδων και των αγίων πατέρων των αποδεχθέντων παρά των αγίων συνόδων των συγκροτηθεισών τη πνευματική δεσποτεία της εκκλησίας της Ρώμης: τούτο γούν αβαρές εστι τη μεγάλη αγιωσύνη σου και ουκ ασύνηθες και ημίν νυν δύσκολον δια το του λαού άπειρον πλήθος. ανεθέμεθα προς τούτοις και τους παρουσιν ημετέροις αποκρισιαρίοις, ίνα τα δηλωθέντα διά της παρούσης ημετέρας γραφής ομολογήσωσι και στέρξωσι δικαίω της βασιλείας ημών ενώπιον της σης μεγάλης αγιωσύνης. το γούν παρόν γράμμα το περί της ημετέρας αναγνωρίσεως, αποδοχής και υποδοχής και ομολογίας οικειοχείρως τη ημετέρα θεού χάριτι βασιλική υπογραφή έσημειωσάμεθα και το σφράγισμα του ημετέρου κράτους κάτωθεν απηωρήσαμεν. επεί ταύτα κατά ρήμα ο άγιός μου αυθέντης και βασιλεύς και πατήρ της βασιλείας μου απέστειλε προς τον δηλωθέντα εκείνον άγιώτατον οικουμενικόν πάπαν, κύριν Γρηγόριον, και η βασιλεία μου ακολούθως τω αγίω μου αυθέντη, τη βασιλεί και πατρί της βασιλείας μου, απέστειλε προς τον αυτόν άγιώτατον οικουμενικόν πάπαν γράμμα αυτής, στέργουσα και αποδεχομένη τα άπερ η βασιλεία αυτού διεμηνύσατο και έστερξε και έβεβαίωσεν, & και δικαίω της βασιλείας αυτής επωμόσατο δια σωματικού όρκου και επεστήριξεν ο μέγας λογοθέτης ενώπιον του ρηθέντος εκείνου αγιωτάτου οικουμενικού πάπα, κυρου Γρηγορίου, και της τότε συναθροισθείσης εν τω Λουγδούνω τεράς και αγίας συνόδου, αρτίως δε και

ή" wια για μασονα, επι: α: 2ης ταττε "w, Τμη νέων 1. κομπ ττττ, της πει την αίσις Με νιιιιιτινα μη ων είπαν τετρα» Σεν. ήταν 2, μεινω, γιάννης αι. πή f τυνη Trry. Ζών εταιπιων, την αν εινν, της και την... την, της με τρεις της κήπων, ον, , Λιον αμίλτος Ζών του τη 121 ετών. της Αν, ων αιρκων, ήταν ένα επίπωτη ιδια ζωασταση ημνι, ή μύη ήχων η άπα, ή ταπτατ, Σές καταθετης καινίνη, και την απειλή wΙαν ή της μη αντιτς. Ο βασιλεύς Την πή! της ιδίας, μεν, και την πίτταν το επόμενος άγιο*ήνη, ένιφάνεινα παμίνη, τατος της έλειας ήμων, Tγή, Ιωάννης και εν ταις, και ειναι αυτα και δια τωψήσιμο, μπεν, ή αλεία μου και πάντα επομένη, τώ αγίω μου 1,39νη, η ασίλες και πατά της αλείας σου, ακολούθως τους τμήμα τους, να γίνει πως έχω Ανδρόνικος, εν Χριστώ τω θεω μιμης /4'ς Κιννοσταντινουπόλεως, αειαύγουστος, αυτοκράτωρ Ρωμείων, και πάντων των εποτεταγμένων τη βασιλεία της Ρωμανίας 4 5 ), Δ/ης "Αγγελος Κομνηνός ή Μαλαιολόγος, πάν σχίσμα παν* 41 4,2 μηψιν, και την αναγεγραμμένης της πίστεως αλήθειαν, κα45 ή 1ηρεση ήτως ανέγνωσταν και πιστώς εκτίθενται, αληθή, αγίαν, κανή κήν ' τίνδοξον πίστιν είναι γινώσκω, ταύτην αποδέχομαι και καρδία και στόματι ομολογώ, ταύτην τε, καθώς αληθώς κρατεί, η 11 διδάσκει και κηρύττει ή ιερά και αγία της Ρώμης εκκλησία, εμέ απαραίθραύστως φυλάξαι και μήτε απ' αυτής τινι πώποτε καιρό αποχωρήσαι, όποιοδήτινι τρόπο παροδεύσαι ή αποστήναι υπόσχομαι, τη μενται ήν τε της τοιαύτης ιεράς και αγίας εκκλησίας της Ρώμης, καθώς εν τώ προγρηθέντι όφει περιέχεται, προς υπακοήν της τοιαύτης εκκλησίας εκούσιος ερχόμενος, ομολογώ, αναγνωρίζω, αποδέχομαι και εκουσίως υποδέχομαι και πάντα τα προρρηθέντα, το μεν τα περί την αλήθειαν της πίστεως, το δε τα περί το πρωτείον της εκκλησίας της Ρώμης και την τούτων αναγνώρισιν, αποδοχήν, υποδοχής, φυλακών και διακονήν φυλάξαι, παρασχών εις την ψυχήν μου σωματικώς Βρκων, υπόσχομαι και βεβαιώ και τον ρηθέντα όρκον του προρρη4) Ανέος μεγάλου λογοθέτου, καθώς εν τω γράμματα του αγίου μου και δε νου, του βασιλέως του πατρός της βασιλείας μου, περιέχεται,

« ÖncekiDevam »