Sayfadaki görseller
PDF
ePub

άγιον λέγομεν είναι αδιστάκτως, πιστεύοντες τον αυτόν άζυμον άρτον εν αυτή τη ιεροτελεστία της ευχαριστίας αληθώς μετουσιούσθαι εις σώμα του κυρίου ημών Ιησού Χριστού και τον οίνον εις αίμα αυτού διά της του παναγίου πνεύματος δυνάμεώς τε και ενεργείας, παρ' ημίν δε πάλιν εξ ενζύμου εκτελούμενον άρτου, άγιον και τούτο γινώσκομεν, δ και τηρούντες ως αρχήθεν ημίν παραδεδομένον, πιστεύομεν ομοίως τον αυτόν άρτον αληθώς μετουσιούσθαι εις σώμα και τον οίνον εις αίμα του κυρίου ημών Ιησού Χριστού διά της, ως είρηται, του παναγίου πνεύματος δυνάμεως και ενεργείας. την τεράν τάξιν και ταύτην ασπασίως καθομολογουμέν τε και δεχόμεθα τον γάμον, περί ου κρατεί ή αυτή εκκλησία της Ρώμης, ότι ούτε είς ανήρ πολλάς γυναίκας όμου, ούτε μία γυνή ομού έχειν παραχωρείται πολλούς άνδρας, διαλυθέντος δε του νομίμου γάμου από θανάτου θατέρου των ομοζύγων, δευτέρους και τρίτους εντεύθεν γάμους κατά διαδοχήν θεμιτούς είναι λέγει, και εμποδισμός κανονικός εξ αιτίας τινός ου προσίσταται δεχόμεθα και τούτον τοιουτοτρόπως και περί τούτου τα αυτά φαμέν και ημείς. το έσχατον χρίσμα, και δεχόμεθα και τούτο τοίς άλλους ομοίως, δ και παρ' ημίν εκτελούμενον επταπάπαδον ονομάζεται, ως έν κεφαλαίω δε ειπείν, επεί ταύτα πάντα ούτως πρεσβεύει τε και κηρύττει η ρηθείσα αγία εκκλησία της Ρώμης, πιστεύομεν και λέγομεν, ότι ευσεβώς και ορθοδόξως και αληθώς διδάσκει και κηρύττει ταύτα ή αγία εκκλησία της Ρώμης, πλήν και ούτως οφείλομεν εμμένειν ημείς απαραλλάκτως επί τοίς αρχήθεν κρατήσασι παρά τη ημετέρα εκκλησία εθίμοις. ταύτα πάντα τα αναγεγραμμένα εις βεβαίωσιν πληρεστάτην εκθέμενος της του σχίσματος απαρνήσεως και της καθαράς και αληθούς ημών υπακοής προς το πρωτείον της ρωμαϊκής εκκλησίας και εις παράστασιν και απόδειξιν του συμφωνείν πληρεστάτως τε και ανελλιπώς την καθ' ημάς εκκλησίαν κατά την της ευσεβείας και ορθοδοξίας, έννοιαν τη αγία και αποστολική μητρι πασών των εκκλησιών, εκκλησία της Ρώμης, τη ημετέρα βούλλη συνήθως επικυρώσαμεν κατά τον απρίλλιον μήνα της πέμπτης επινεμήσεως του εξακισχιλιοστού επτακοσιοστού όγδοηκοστού πέμπτου έτους εν δευτέρω έτει της αρχιερατείας ημών 1.

* Ιωάννης ελέω θεού πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης 1.

Δια του χαρτοφύλακος Κωνσταντίνου.

[ocr errors]

VIII. 6864 (1355) decembri ind. VIII.

Imperator Ioannes Palaeologus, ut impetret auxilia a papa Innocentio VI., iurat se ei obtemperaturum, daturum operam uniendis ecclesiis, obsidem

Romam missurum filium suum primogenitum Manuelem etc.

[ocr errors]

+ Εγώ Ιωάννης, εν Χριστώ τω θεώ πιστός βασιλεύς και αυτοκράτωρ Ρωμαίων και Παλαιολόγος, ομνύω εις τα άγια του θεού ευαγγέλια, αψάμενος των αγίων γραφών, και μά την αγίαν τριάδα, τον πατέρα και τον υιόν και το πνεύμα το άγιον, τον ένα αληθή θεόν τον τρισυπόστατον και με τον Ιησούν Χριστόν τον θεόν ημών και σωτήρα και με την υπεραγίας Θεοτόκον και με τον άγιον και ζωοποιον σταυρόν του Χριστού και με τους αγίους αποστόλους και πάντας τους άλλους αγίους, ένα εκτός δόλου, απάτης και σφάλματος καθ' όλην μου την ισχύν και την δύναμιν και κατά πάσαν μου την επιχείρησιν τηρήσω βεβαίως και εξ ολοκλήρου και πληρώσω εγώ τε αυτός και παρά των άλλων ποιήσω πληρωθήναι και φυλαχθήναι πάντα ταύτα και έκαστα τα επόμενα, άπερ υπεσχέθην τω αιδεσιμωτάτω εν Χριστώ πατρί, αρχιεπισκόπη Σμύρνης, κυρώ Παύλο, τω ονόματι και δικαίω του αγιωτάτου εν Χριστώ πατρός και δεσπότου κύρ Ιννοκεντίου, θεία προνοία της ιεραγίας ρωμαϊκής και καθολικής έκκλησίας πάπα έκτη, και ούτως ο θεός και πάντες οι άγιοι αυτού βοηθήσαιεν εμοί, ώσπερ εγώ φυλάξω και εκπληρώσω και φυλαχθήναι παρά των άλλων ποιήσω πάντα και έκαστα τα επόμενα. εν πρώτοις, ίνα και πιστός και υπήκοος εις σέβας τε και ευμένειαν τω μακαριωτάτω πατρί και δεσπότη κυρω Ιννοκεντίω, της ρωμαϊκής και καθολικής Εκκλησίας, αξία θεού προνοία άκρω αρχιερεί, και τοις αυτού διαδόχους, και διατηρώ και εκπληρώ την οφειλομένην υπακοήν τε και το σέβας πρός τε αυτόν τον άγιώτατον δεσπότης τον πάπαν και τους αυτού διαδόχους, και δέχομαι τους δελεγάτους αυτού και αποκρισιαρίους μετά παντός σεβάσματος και ευμενείας. έτι ένα ποιήσω καθ' όλην μου την ισχύν και την επιχείρησιν, ίνα πάς ο λαός και υπό την ημετέραν βασιλείαν καθεστηκώς και την ημετέρα επικρατεία υποκείμενος, είτε λαϊκός, είτε κληρικός, οποίας δήποτ' άν ειεν διαγωγης, καταστάσεώς τε και αξιώματος, ώσι πιστοί, υπήκοοι, σεβαστικοί

,

[ocr errors]

τε και ευμενείς αυτω τω δεσπότη και άκρω αρχιερεί και τους αυτού διαδόχρις. επει δε το πολύ του καιρού έσκλήρυνέ τε και έβάρυνε τας καρδίας του λαού, και μόλις αν δύναιντο των ειωθότων εκσπαθήναι και διά καινής οδού χωρήσαί τε και βαδίσαι, ει μη μετά τρόπου σοφίας και ρυθμό συνέσεως, τον επόμενον τουτον τρόπον απεφηνάμην, επεξεργασμαι τε και κατέστησα μετ' αυτού του αιδεσίμου εν Χριστω πατρός, αρχιεπισκόπου Σμύρνης, και μετά του οικείου της βασιλείας μου μεγάλου εταιρειάρχου, κυρού Νικολάου του Σιγηρου, δι' ών εμαυτόν ποιήσοντα, φυλάξoντά τε και εκπληρώσοντα τα προρρηθέντα υπεσχέθην τε και επήγγελμαι, τουτέστιν ίνα επαναπέμψη και προειρημένος άγιώτατος πατήρ αυτόν τον αρχιεπίσκοπον Σμύρνης και τον προδηλωθέντα οικείον ημίν μετά κατέργων τριών, και όταν έλ. θωσιν ούτοι εις την Κωνσταντινούπολιν, μα τον όρκον, δν εποίησα, υπόσχομαι δούναι τον υιόν μου, τον ένδοξότατον και πανευτυχέστατον δεσπότην, κύρος Μανουήλ τον Παλαιολόγον, τη διαληφθέντι αρχιεπισκόπω, τούτον δε άξει ούτος εις αυτόν τον δεσπότην ημών τον πάπαν μετά ενός κατέργου, αφήσει μοι δε κάτεργα δύο, αρματώσει δε και έτερα δύο εις τα μέρη ταύτα, και αφήσει ταύτα υπό τον ημέτερον ορισμόν εις δεφένδευσιν των μερών τούτων. έτι ένα και δεσπότης ο πάπας τάχιον όσον δύναται μετά το λαβείν τον υιόν μου εν ταις οικείαις χερσίν αποστείλη μου σκέρια πεντεκαίδεκα μετά καβαλλαρίων τετρακοσίων και άλλους εκατον καβαλλαρίους μετά καραβίων και χιλίους πεζούς, ώστε γενέσθαι το όλον φασσάτον σκέρια πεντεκαίδεκα, κάτεργα λεπτά πέντε, καβαλλαρίους πεντακοσίους και χιλίους πεζούς: όταν δε έλθοι το τοιούτον φοσσάτον εις την Κωνσταντινούπολιν διά της χάριτος του θεού, ίνα ή εις τον ημέτερον ορισμών του μάχεσθαι κατά των Τούρκων και των εχθρών ημών των Ρωμαίων μέχρι και μηνών έξ, εν ω δή καιρω δώσει ο λεγάτος του δεσπότου ημών του πάπα ευεργεσίας και αξιώματα εκκλησιαστικά ανθρώποις Ρωμαίοις εκανοίς, οίτινες αν εκουσίως εις ένωσιν και υπακοήν επιστρέψωσι της εκκλησίας, καθώς αν κρείττον δόξει αυτό το και ημίν ένθα δε μεταξύ των έξ μηνών μετά το φθάσαι εν Κωνσταντινουπόλει το φοσσάτον διά των ευεργεσιών και χαρίτων ούδαμως θελήσουσι εκουσίως οι Ρωμαίοι εις την υπακοήν επιστρέψαι της εκκλησίας, όπερ ου πιστεύομεν, υποσχόμεθα από του νυν υπέρ του τότε, ένα ποιήσωμεν μετά της βουλής τε και διαγνώσεως του λεγάτου του δεσπότου του πάπα, ίνα πάντη γένωνται υπήκοοι. έτι δώσομεν τω λεγάτη του δεσπότου ημών του πάπα όσπήτιον μέγα, εν ώ αν αυτός μετά των οικείων κατοική, και ούτως ακολούθως η αυτό του δεσπότου του πάπα και των λεγάτων αυτού εις το διηνεκές. έτι δώσομεν αυτώ περικαλλή και έντιμον εκκλησίαν, εν ή αυτός ο λεγάτος και οι μετ' αυτόν έλευσόμενοι παρά του δεσπότου του πάπα ως εν ιδία εκκλησία εκτελώσει την τε εκκλησιαστικήν ακολουθίαν και τα θεία μυστήρια. έτι δώσω τα πρωτοτόκω μου υιω ένα διδά-. σκαλον λατίνον, ίνα διδάσκ τούτον τά τε γράμματα και την λατινικήν γλώσσαν από βουλής τε και γνώμης του προδηλωθέντος λεγάτου. έτι δώσω τρία μεγάλα οσπήτια, εν οίς ίνα κρατώνται διδασκαλεία λατινικών γραμμάτων, εγώ δε δώσω έργον εντελές και επίθαλψιν μετά καθαράς καρδίας, ένα οι των ενδόξων και ευπόρων Ρωμαίων παιδες απέρχωνται επί τω μανθάνειν λατινικά γράμματα, ει δε συμβή . μή φυλάξαι με τα προρρηθέντα πάντα και έκαστα, όπερ απείη, και αποστρεψάτω ο θεός τοσούτον κακόν απ' εμού, από του νυν υπέρ του τότε τη βασιλική αδεία κρίνω έμαυτόν ανάξιον της βασιλείας, αποστερών έμαυτόν των βασιλικών δικαίων, και μεταφέρω, δίδωμι, εκχωρώ το δίκαιον και την εξουσίας της τε βασιλείας και του βασιλεύειν εις τον προρρηθέντα υιόν μου και από του νυν υπέρ του τότε καθιστώ, ποιώ, δημιουργώ και τάττω αυτόν εις βασιλέα τε και αυτοκράτορα των Ρωμαίων. έτι, είπερ συμβή τούτο, όπερ απεύχομαι, από του νυν υπέρ του τότε δίδωμι, εκχωρώ και μεταφέρω το δίκαιον της πατρικής εξουσίας εις τον προειρημένον δεσπότην, τον άκρον αρχιερέα επάνω του τοιούτου υιού μου, όν από του νύν υπέρ του τότε υποτάττω τη αυτού εξουσία, παρέχων αυτω και διδούς αυτόν εις υιοθεσίας κατά πάντα τρόπον και τύπον, οίς αν κρείττον από των νόμων δύναμαι. έτι δίδωμι, εκχωρώ και παραδίδωμι εξουσίας και άδειαν αυτή τη δεσπότη και άκρω αρχιερεί, ίνα δύναται κτάσθαι, απαιτεϊν, αναζητείν τε και επαίρειν την βασιλείαν ημών υπέρ του ρηθέντος υιού μου ως υπέρ αληθούς και νομίμου βασιλέως και διδόναι αυτό γυναίκα, παιδαγωγούς, φύλακάς τε και επιτρόπους μέχρι του παρά των νόμων τεταγμένου χρόνου, και ένα δύναται τάττειν και καθιστάν εις την τοιαύτην βασιλείαν, ώς εις βασιλείαν, αυτώ από δικαίου ανήκουσαν το

δικαίω και ονόματι του προειρημένου υιού μου, δν από του νυν υπέρ του τότε της ιδίας ημών πατρικής εξουσίας λύομέν τε και ελευθερούμεν και εις πατρικής εξουσίαν κατά υιοθεσίαν αυτή τη δεσπότη τω πάπα υποτάττομεν και χαριζόμεθα, αποβαλλόμενοι πάσαν παραγραφήν, ήν αν κατά των προρρηθέντων αντιτείνειν δυναίμεθα, και νόμον και δίκαιον, οίς πρός ημετέραν αγωγήν τε και βοήθειαν, είπερ ου φυλάξομεν και πληρώσομεν τα προρρηθέντα, οίοί τε αν ώμεν. έτι είπερ συμβή, ένα έλθοι και προρρηθείς αρχιεπίσκοπος μετά τριών κατέργων ή πλειόνων, και ουδέν δώσομεν ημείς αυτό τον δηλωθέντα οίον ημών, ένα αγάγοι αυτόν εις τον δεσπότην ημών, τον άκρον άρχιερέα, ενόχους ημάς αυτούς ποιούμεν και πάντα τα αγαθά ημών και πάντας τους Ρωμαίους ημών και τα αγαθά αυτών, ένα δύναται Ο τε δεσπότης ο πάπας και οι άνθρωποι και επίτροποι αυτού ζητείν και επαίρειν επάνω των τοιούτων αγαθών τε και ανθρώπων μέχρι και τιμήματος φλωρίων τετρακισχιλίων υπέρ εκάστου κατέργου, όπερ αν και προρρηθείς αρχιεπίσκοπος και ο δηλωθεις οικείος ημίν αγάγοιεν εις την Κωνσταντινούπολιν εν παντί τόπω και υφ' εκάστω κριτή και εκκλησιαστική και πολιτικω εν τω Γαλατά, εν τη Ρόδο, τη Χίω και Κύπρο και εν πάσι τοις άλλοις τόποις, μή έναντιουμένης παραγραφής τινος ή δικαίου, ώπερ άν ή ημείς ή οι ημέτεροι Ρωμαίοι δυναίμεθα βοηθείσθαι προς το μή απεκβαλείν την τοιαύτην των φλωρίων ποσότητα: ει δε συμβή πληρώσαι με πάντα τα αναγεγραμμένα, θέλω, ένα βοηθη μοι ο δεσπότης ο πάπας κατά πάντων των εχθρών μου και μάλιστα των απίστων μετά μείζονος φοσσάτου και πλήθους χριστιανών, όπερ αν ανθίστασθαι δύναιτο τω των απίστων πλήθει και διώκει(ν) αυτούς από της γης των χριστιανών, ήν αδίκως καθ' αρπαγήν τη αυτών απιστία υπέταξαν. έτι ένα και δεσπότης ημών ο πάπας προμηθεύσηται ημάς εις εξόδους γενησομένους και ρόγαν διδομένην εις το φοσσάτον, επεί η βασιλεία μου ουδαμώς δύναται κατά το παρόν πολλές εξόδους υφίστασθαι. έτι ένα ω εγώ αρχική κεφαλή, σημαιοφόρος τε και φλαμουλάριος της αγίας μητρός εκκλησίας μετά καθαρού και μεμιγμένου κράτους και πλήρους εξουσίας επάνω παντός του φοσσάτου των χριστιανών, οίτινες αν διαπεράσωσιν εις τα ενταύθα της θαλάσσης μέρη ή ρογευθέντες παρά της εκκλησίας ή παρ' άλλων, προστάγματα και συγγνώμη της εκκλησίας,

« ÖncekiDevam »