Poemata selecta Italorum: qui seculo decimo sexto Latine scripserunt, nonnullis adnotationibus illustrata

Ön Kapak
Slatter et Munday, 1808 - 398 sayfa
 

Kullanıcılar ne diyor? - Eleştiri yazın

Her zamanki yerlerde hiçbir eleştiri bulamadık.

Seçilmiş sayfalar

Diğer baskılar - Tümünü görüntüle

Sık kullanılan terimler ve kelime öbekleri

Popüler pasajlar

Sayfa 40 - Sola tuos vultus referens, Raphaelis imago Picta manu, curas allevat usque meas. Huic ego delicias facio, arrideoque jocorque, Alloquor, et tanquam reddere verba queat, Assensu nutuque mihi ssepe ilia videtur Dicere velle aliquid, et tua verba loqui ; Agnoscit, balboque patrem puer ore salutat : Hoc solor longos decipioque dies.
Sayfa 16 - ... not sympathize in the fortunes of a nation that has manifested, in such a variety of ways, the highest intellectual power ; of which we may exclaim, in the language which a modern poet has...
Sayfa 315 - Lumine Aeon dextro, capta est Leonilla sinistro, Et potis est forma vincere uterque Deos ; Blande puer, lumen quod habes concede sorori, Sic tu caecus Amor, sic erit ilia Venus.
Sayfa 69 - Bruina riget, duratque gelu spargitque pruina Tellurem, et gelida glacie vaga flumina sistit. Idem, ubi nos Cancro propior spectavit ab alto, Urit agros ; arent nemora et sitientia prata, Siccaque pulvereis aestas squalescit in arvis.
Sayfa 79 - Aversum usque adeo caelum tulit ? Ipsa labores, Parthenope, die prima tuos ; die funera regum, Et spolia, et praedas, captivaque colla tuorum. An stragem infandam memorem, sparsumque cruorem Gallorumque...
Sayfa 379 - Gonzaga, che dovunque il piede volge, e dovunque i sereni occhi gira, non pur ogn'altra di beltà le cede, ma, come scesa dal ciel dea, l'ammira. La cognata è con lei, che di sua fede non mosse mai, perché l'avesse in ira Fortuna che le fe
Sayfa 41 - Digna tori sociam quam patiare tui ? Scilicet in ventos promissa abiere, fidesque, A nostris simul ac vestri abiere oculi. Et tibi nunc forsan subeunt fastidia nostri, Et grave jam Hippolytes nomen in aure tua est.
Sayfa 33 - Audierint ambae nostros cantare furores. Nos etenim a teneris simul usque hue viximus annis, Frigora pertulimusque aestus noctesque diesque, Communique simul sunt parta armenta labore.
Sayfa 41 - Verum ut me fugias, patriam fugis, improbe? nee te cara parens, nati nec pia cura tenet? Quid queror? en tua scribenti mihi epistola venit, grata quidem, dictis si modo certa fides; te nostri desiderio languere, pedemque quam primum ad patrios velle referre lares, torquerique mora, sed magni iussa Leonis iamdudum reditus detinuisse tuos.
Sayfa 42 - Aut me Romanas tecum habitare domos. Namque ego sum sine te, veluti spoliata magistro Cymba, procellosi quam rapit unda maris. Et data cum tibi sim utroque orba puella parente, Solus tu mihi vir, solus uterque parens.

Kaynakça bilgileri