Sayfadaki görseller
PDF
ePub

tionem Romano Pontifici simpliciter. illius Capitis dignoscimus excomesse reservatam ; post restitutionem municationem illam esse Romano a quolibet ad confessiones appro- Pontifici reservatam ; sed ex debato absolvi posse.

claratione quae Capiti praemittitur, Verum alii Commentatores pro- scilicet ex verbis: Excommunicapemodum omnes affirmant eam ne- tioni latae sententiae Romano Ponmini reservatam esse. Et quidem tifici reservatae subiacere declaraverius; in citatis enim Clementis IX mus. Quam declarationem cum non verbis nullo modo apparet, eum habeamus neque in literis circulaRomanis Pontificibus absolutionem ribus S. Congregationis de Propaeiusmodi excommunicationis reser ganda Fide, neque in Constitutiovasse, cum Romanos Pontifices ne nibus Urbani VIII, aut Clementis.IX, que nominet; e contra cum Ro- iure inserimus, excommunicationem mani Pontifices sibi aliquam excom- praesentis Capitis nulli esse resermunicationis absolutionem quam- vatam. vis simpliciter reservant, solent id Neque quis obiiciat, in Clemen. exprimere per haec vel similia tis IX Constitutione prohiberi quoverba : a qua (excommunicatione) minus quis sive Superior, sive alius non possit nisi a nobis vel pro quavis facultate suffultus ab eiustempore existente Romano Ponti- modi excommunicatione delinquenfice aut ab hac Apostolica Sede tem absolvat; etenim id non inabsolri, ut pluribus demonstrare dicat hanc excommunicationem esse possemus exemplis, quae tamen reservatam, sed delinquentem abprostant in variis Capitibus et locissolvi non posse nisi lucris huiusCommentarii nostri.

modi prius restitutis; apponit sciExinde vero corruit ratio ab licet Pontifex conditionem qua quis cl. Avanzinio deducta ex compara- est absolvendus. Atqui eiusmodi tione huius Capitis cum Cap. IV conditio non indicat reservatioexcommunicationum simpliciter re- nem (1). servatarum. Etenim non ex verbis Qua de causa tenendum est, ex

watri

(1) Rationem ab Avanzinio allatam ita solvit cl. Ballerini in notis ad Gary Tom. II. pag. 1007. Nota a). At nimis infirmum videtur argumentum petitam ex huiusmodi clausulis, . quae mere praescribunt , quid exigendum de iure sit ab eo, qui absolvi postulat; nec alio sensu casus vi eiusmodi clausulae reservatus censeri potest R. Pontifici, nisi quatenus ipse ceu Legislator sibi reservat relaxationem harum obligationum, nem pe tum denuntiandi in altero casu , tum in altero lucra abdicandi. Atqui idipsum dici potest de obligatione denuntiandi sollicitantes, de qua in numero praecedenti, neque enim cuiquam praeter Rom. Pontificem facultas fit eum absolvendi, qui huic parere obligationi paratus non sit, neque tamen ea excommunicatio inter R. Pontifici reservatas cernitur. Ut definiatur itaque, cuinam elencho accensenda sit excommunicatio eiusmodi clausulis munita, inspiciendum

communicationem hanc non esse esse diiudicare possint. At in casu Romano Pontifici nec simpliciter nostro non ita : Pontifex enim ante reservatam; eam consequenter a absolutionem requirit omnino requolibet ad Confessiones approbato stitutionem lucri ex negotiatione absolvi posse ea tamen conditione percepti, idque in poenam admissi ut delinquens prius lucra ex ne- . criminis, eiusque extirpationem, gotiatione aut mercatura percepta · et facta quibuslibet Confessariis restitual; cum enim potest, et non quavis facultate suffultis prohibirestituit, prava duci animi disposi- tione absolvendi nisi prius delintione censendus est.

quentes restituant. Non potest igiPutamus insurer, eum absolvi tur praesens casus resolvi regulis non posse quamvis se restitulurum communibus, sed legis dispositioni promittat; etenim Romanus Pon- standum est omnino. tifex explicite eiusmodi conditio- Excipiendus est tamen mortis nem ante absolutionem adimplen- articulus, quia in lege diserte exdam statuit non simpliciter, sed in cipitur: Praeterquam in mortis poenam admissi criminis ; atque fa- articulo constitutus, quo consecultate absolvendi, non adimpleta quenter delinquens potest absolvi, conditione, confessarium privavit. quamvis lucris non restitutis; quaQua de causa huic casui non pos- vis id de causa contingat. In quo sunt applicari leges aut regulae Romanorum Pontificum sapientium statutae pro iis qui restitutionem admirari debemus. Si enim in arnon exequuntur; iis enim serio. ticulo mortis prohibentur Confespromittentibus restitutionem abso- sarii quominus absolutionem conlutio conceditur; cum arbitrio et serant iis qui ex iustitia restituere prudentiae Confessarii committatur; tenentur cum possint, vel eo quod neque ulla sit lex qua compellantur furati sint, vel damnum intulerint, Confessarii absolutionem denegare in casu nostro lucra percepta ex nenon restituentibus quamvis hi serio gotiatione aut mercatura iure ecse restituturos promittant, et pro- clesiastico prohibita deriyantur, non missionem sincero animo factam ex furto, aut damnis illatis, aut

potius videtur ,, num casus adhuc R. Pontifici reservatas maneat, quando poenitens officio suo satisfacit. Atqui id solum contingit, cum agitur de sectariis; nam etiam post factam coryphaeorum denunciationem de iure a solo R. Pontifice non denantians absolvi potest ; in aliis autem casibus potest poenitens a quolibet Confessario absolvi. Nam alioquin nulla extitisset ratio, cur excommunicatio contra non denuntiantes sectariorum coryphaeos poneretur inter reservatas Pontifici, secus vero inter nemini reservatas collocaretur lata contra non denuntiantes sacerdotem sollicitantem. Cum itaque ad absolvendum eum, qui obligationi suae satisfecit, nulla specialis facultas necessaria sit, concludendum est , eiusmodi excommunicationes elencho nemini reservatarum esse adiungendas..

alia de causa iniusta ; ideoque quan- legem latam exequi curaverint, a tum ad iustitiam commutativam quolibet possunt absolvi, lucris nonattinet nihil delinquentes restituere dum restitutis. Clemens IX enim tenentur. Sapientissime igitur, et delinquentes tantum qui ex illicitis misericorditer Romani Pontifices negotiationibus lucra perceperunt exceperunt articulum mortis, quia absolvendos interdixit, nisi prius in eo constituti talibus in circum- lucra restituerint; Superiores austantiis physicis vel moralibus ver- tem provinciales et generales nisi sari possunt, ut nec prudens sit, delinquentes puniverint , saltem nec aliquando possibile ad lucra per amotionem a loco quo deliquepercepta restituenda eos compel- runt. Cum ergo Superioribus aliis lere; ideoque censentur Romani non edixerit absolutionem esse Pontifices poenam relaxare ne ani- denegandam nisi prius lucra restimae in aeternum pereant. Quid igi- tuantur a delinquentibus, possunt tur? Num ne delinquentes eius- ante horum restitutionem absolvi, modi in articulo mortis constituti nec delinquentium mora eis nonon sunt a Confessario monendi ut cere potest. lucra percepta restituant?

Restitulio autem locorum OrdinaPutamus hoc rencitti confessario- riis, seu eorum Vicariis in spirituarum prudentiae, qui omnibus per- libus generalibus, aut Officialibus, pensis decernere debent quid pro vel Apostolicis Vicariis, seu pro infirmi aeterna salute expediens Vicariis est facienda, qui lucra refuerit : idque ex lege. Si enim Cle- stituta erogare debent in usum et mens IX interdixit absolutionem commodum pauperum, hospitalium, negotiatoribus aut mercatoribus no- Seminariorum ecclesiasticorum ac stris conferre dum sanitate fruun- operariorum. Non tamen religiotur, nisi prius lucra restituant, hanc num, congregationum, societatum, autem conditionem pro iis qui in etiam lesu, seu Instituti eorum qui articulo mortis versantur praeter-. in praemissis, vel circa ea deliquemisit, non possunt Confessarii onus rint, sed aliorum non delinquenimponere quod imponendum esse tium.. ex lege non constat.

Haec sed vero quantum ad exHaec vero relate ad delinquentes, communicationem attinet: celerae eos •scilicet qui eiusmodi nego- illatae poenae, ex. gr. privationis tiationes et mercaturas etiam se- . vocis activae et passivae, officiorum mel exercuere.

etc. subsistunt; etenim per ConAt relate ad Superiores imme- stitutionem Apostolicae Sedis nihil diatos, vel provinciales aut gene- circa illas innovatum reperitur, ut rales non ita; hi enim, dummodo non semel observavimus.

APPENDIX XL Excommunicantur sive Clerici sive laici qui Ecclesiarum, aliorumque

piorum locorum bona, iurisdictiones, fructus, etc. in proprios usus converterint vel usurpaverint.

Excommunicationes Tridentinae » menta seu quascumque obvende quibus egimus in praecedentibus » tiones quae in ministrorum et capitibus nulli reservatae repe- » pauperum necessitates converti riuntur, haec autem de qua nunc » debent, per se, vel alios, vi, vel agimus Romano Pontifici simpliciter » timore incusso, seu etiam per est reservata. Quamvis autem de bona » suppositas personas clericorum Ecclesiae usurpantibus Vol.1, p. 352 » aut laicorum, seu quacumque arte, Commentarii nostri pertractaveri- » aut quocumque quaesito colore, mus, in eoque Capite exponendo » in proprios usus convertere, ilnonnulla etiam de praesenti Tri-, » lasque usurpare praesumpserit, dentina excommunicatione dixeri- > seu impedire ne ab iis, ad quos mus, tamen cum plurimae existant » iure pertinent, percipiantur; is inter utrumque caput differentiae, » anathemati tamdiu subiaceat , Tridentinam hanc censuram diserte » quamdiu iurisdictiones, bona, res, expendere censuimus, ut haec tra- > iura, fructus et reditus quos occtatio plenior et clarior evaderet; » cupaverit, vel qui ad eum quoet referre hoc insuper in loco » modocumque, etiam ex donavaria decreta possemus circa bo- » tione suppositae personae, pernorum ecclesiasticorum emptores » venerint, Ecclesiae eiusque admilata.

» nistratori, sive beneficiato, intePorro Caput Tridentinum ita se » gre restituerit; ac deinde a Rohabet Sess. XXII, Cap. XI De Re- » mano Pontifice absolutionem obformat.

» tinuerit. Quod si eiusdem Eccle« Si quem Clericorum vel lai- » siae patronus fuerit, etiam iure » corum, quacumque is dignitate » patronatus, ultra praedictas poe» etiam imperiali aut regali praeful- » nas, eo ipso privatus existat. Cle» geat, in tantum malorum omnium » ricus vero qui nefandae fraudis » radix, cupiditas occupaverit, ut » et usurpationis huiusmodi fabri» alicuius Ecclesiae, seu cuiusvis » cator, seu consentiens fuerit, >> saecularis aut regularis beneficii, » eisdem poenis subiaceat, nec non » Montium pietatis, aliorumque pio- » quibuscumque beneficiis priva» rum locorum iurisdictiones, bona, » tus sit, et ad quaecumque alia » census ac iura etiam pheudalia et » beneficia inhabilis efficiatur, et a » emphyteutica, fructus, emolu- » suorum ordinum executione, e» tiam post integram satisfactionem modi quamvis effugere possint Con» et absolutionem, sui Ordinarii stilutionis Apostolicae Sedis censu> arbitrio suspendatur. ». ram Cap. XI latam, non item Triden. In eiusmodi Capite expendendo, tinam excommunicationem, quae ipsius Capitis ordinem sequimur. sese extendit ad aliud quodcum-. Inquiremus scilicet:

que occupationis genus fundatum 1. Quaenam personae huic ex. in quocumque titulo etiam colocommunicationi subiiciantur. rato.

2. Ob quasnam actiones excom. Attamen quantum ad usurpatiomunicationem incurrant.

nem attinet observandum est, eo3. Sub quibusnam conditionibus. dem sensu in utroque Capile sumi;

At in hisce expendendis etiam at relate ad poenas quae incurdifferentias indicabimus quae inter- runtur ob idem crimen lum in cedunt inter presens Tridentinorum Tridentino, tum in Piana ConstiPatrum Caput, et Caput XI exc. 1. tutione excommunicationi subiecl. quod hoc loco inserimus, ut ctum, praevalere Constitutionem lectores illud sub oculis habeant: Apostolicae Sedis; ideoque usur- . Usurpantes, aut sequestrantes iu- patorem bonorum ecclesiasticorum risdictionem, bona, reditus, ad non incurrere Tridentinam Cenpersonas ecclesiasticas ratione sua- suram, sed excommunicationem rum Ecclesiarum aut beneficiorum Pianae Constitutionis, et nullo pacto pertinentes.

utramque.. Utrumque Caput legentibus patet, Id constat nedum ex iuris aequiTridentinum latius sese extendere tate, qua scimus ob idem crimen prae Capite XI. Dum enim in hoc duplicem non esse poenam eiusdem excommunicantur tantummodo u- speciei imponendam, praesertim si surpantes et sequestrantes in eo inter poenas gravissima sit, ut in excommunicatione plectuntur etiam casu nostro, quo usurpantes incurilli qui nedum usurpant, sed qua- rerent excommunicationem maiocumque arte vel quaesito colore rem speciali modo Romano Pontiin proprios usus convertunt, vel fici reservatam in Const. Apostoimpediunt quominus bona vel ec- licae Sedis, et simpliciter reservaclesiastici reditus quicumque ad tam in Concilii Tridentini Capite; quos pertinent pervenire possint; sed etiam ex declaratione lata a ac insuper etiam illi ad quos per Suprema Inquisitione die 8 ludonationem suppositae personae lii 1874. Supremi Inquisitores enim bona, fructus, vel iura huiusmodi. interrogati huiuscemodi : pervenerint, nisi ignorantia excu- « Qua parte Tridentinae Censurae sentur.

» a Constitutione Apostolicae Sedis Qua de causa occupantes huius- » confirmatae adhuc, vigeant? Quod

« ÖncekiDevam »